Неверојатно лесно поставување на Samba и NFS споделување на датотеки

Ако сакате да споделувате податоци помеѓу вашите Виндоус машини и Линукс компјутерот и да го користите вашиот домашен Линукс компјутер како едноставен датотечен сервер, можете да си потрошите неколку дена во читање на еден куп упатства или да ги искористите овие неверојатно едноставни /etc/samba/smb.conf и /etc/exports датотеки.

SAMBA

Ако сакате да имате само неколку едноставни споделувања во Samba, како што е пристап до коренот на /home директориумот или дури директен пристап до целиот root датотечен систем, без грижи за поставување на кориснички привилегии и листи за контрола на пристап, користете ја smb.conf датотеката опишана подолу:

[global]
workgroup = workgroup
cups options = raw
map to guest = Bad User
domain master = no
restrict anonymous = no
prefered master = no
max protocol = NT
server signing = Auto
domain logons = no
local master = yes
passdb backend = smbpasswd
netbios name = risto
encrypt passwords = yes

[myshare]
path = /
read only = no
force user = root
force group = root
guest account = root
case sensitive = no
guest only = yes
guest ok = yes
browseable = yes
printable = no

Оваа конфигурација поставува единствено споделување на датотеки, myshare, и ги приморува сите поврзувања да бидат како локален root (администратор) корисник, а со тоа се елиминира потребата да се поставуват било какви сигурносни поставувања. Секоја Виндоус или Самба врска кон ова споделување ќе имаат дозволи за читање и запишување, без потреба од корисничка најава. Во овој пример, го поставив целото дрво на датотечниот систем да биде највисоко ниво на споделување со користење на променливата path, но ова можете лесно да го смените во /home или друг постоечки директориум како на пример /home/risto/mp3, ако сте загрижени дека некој случајно може да ви го расипе системот со копирање на датотеки каде не им е местото.

Сега, пред да почнат да ви се тресат панталоните од страв за сигурноста, ќе напоменам дека оваа конфигурација не ја препорачувам за сервер или за Линукс работна станица во деловно опкружување. Но ако ова е домашен сервер и ако заштитниот ѕид е подигнат на вашиот компјутер или рутер, и ако е овозможен WEP клучот за енкрипција на безжичната мрежа, или ако ова е затворена под-мрежа кон која имате пристап само вие и избрана група на луѓе, не гледам никаков проблем со оваа конфигурација.

Покрај path променливата, ќе сакате да ги промените и workgroup и netbios name променливите во секцијата [global] за да го зададете вистинското име на Виндоус работната група (ако го користите преддефинираното име тогаш тоа е workgroup). Во овој пример јас зададов да се вика risto. Сега едноставно копирајте ја оваа датотека како root во /etc/samba.conf или /etc/samba/smb.conf во зависност од вашата дистрибуција. Ако сите Samba пакети ви се инсталирани, рестартирајте го Samba демонот со командата /etc/init.d/smb restart како root (Ако користите Debian или Ubuntu, командата ќе е /etc/init.d/samba restart). Готово!
Сега имате датотечно споделување низ кое можете да прелистувате од било кој Виндоус или Линукс самба клиент.

NFS

Поставувањето на NFS (Network File Sharing) споделување кое лесно се монтира од друга Линукс или Јуникс машина е уште полесно. Ова е се што ставам во мојата /etc/exports датотека:

/ *(rw,async,no_root_squash)

Ова го извезува root датотечниот систем, /. Ги поставив дозволените мрежни клиенти на * (сите), го поставив датотечниот систем на читај/запишувај (rw), со користење на несинхронизирани поврзувања (async) заради поголема брзина, и им дозволив на далечните root корисници да изведуваат функции како локален root корисник (no_root_squash).

Пак ќе повторам, не го препорачувам ова за мрежа во деловно опкружување, но за домашна мрежа, заштитена позади огнен ѕид, ич да не ви е гајле.

Како и во примерот со Samba, можете да извезете друга патека до директориум, како на пример /home/risto наместо /. За да почнете се споделување, само напишете како root: /etc/init.d/nfsserver restart.

На страната на клиентот, за да пристапите кон ова споделување од друга Линукс машина, напишете ја следнава линија во /etc/fstab:

192.168.0.1:/ /mnt/nfs nfs rw,rsize=8192,wsize=8192,timeo=14,intr 0 0

Во овој пример, 192.168.0.1 е IP адресата на Линукс машината со погоре опишаната /etc/exports датотека, двете точки се одделувач, а „/“ е одалечениот датотечен систем кој треба да се монтира (/ може да биде заменет на пример со /home/risto/filmovi ако серверот го извезува тој директориум). /mnt/nfs е име на директориум кој го создадов претходно (проверете дали имате зададено дозволи за читање/запишување за и другите корисници на тој компјутер да можат да му пристапат) за да служи како точка на монтирање на одалечениот датотечен систем. Останатото во горната линија се преддефинирани вредности за „NFS читај/запишувај“ монтирање и не мора детално да се објаснува.

Откога ќе ја зачувате датотеката, има големи шанси вашата Линукс дистрибуција автоматски да го монтира споделувањето и тоа отсега автоматски ќе се монтира при подигањето на системот. Ако сакате рачно да го монтирате, само напишете во конзолата како root:
mount /mnt/nfs
Толку.